از غم طبس و حجم بیکفایتی شما، هر ساعت منفجر میشویم
انفجار معدن طبس از حیث تعداد فوتیها تمام حوادث مربوط به معادن در ایران را پشت سر گذاشت. واکنش افکار عمومی مثل ماجرای پرواز ۷۵۲ و یا مثلا سانچی و اتفاقاتی از این دست همراه با عصبانیت و غم فراوان بود. به هر حال عده زیادی گمان میکنند، وفور این اتفاقات در ایران از سر بیتدبیری است، کمبود امکانات و عدم توجه مناسب، کلیدواژه گلایههای مردم در شبکههای اجتماعیست، برخی اعتقاد دارند در سالهایی که بعضی از نهادهایی که هیچ اثربخشیای ندارند، بودجههای هنگفت میگیرند، چرا معادن تجهیز نیستند؟ اولویت با کدام است؟ نهادهای تبلیغاتی بدون خاصیت یا جان آدمها؟ همین ارزان شدن جان آدم، موتیف خیلی از گلایهها بوده. اما منطقهای که در آن حادثه رخ داده دقیقا کجاست و چه امکاناتی نداشته؟
آقای صمدی، حرف نزدن که بلدی؟
دیروز،صمدی(دبیر انجمن زغال سنگ) ادعا کرده بود: تجهیزات این معدن کاملا مکانیزه بوده و این معدن در میان معادن خصوصی امکانات قابل توجهی داشته. او البته در ادامه وجود گاز متان در چنین معادنی را طبیعی دانسته و گفته که اگر ایمنی کافی وجود نداشت، هر ماه باید اتفاقاتی این شکلی میافتاد. در واقع صمدی منت هر ماه کشته شدن کارگران معدن را بر سر مردم گذاشته است!
یک کفش راز معدن را لو داد
منطقه معدنی پروده حدود صد کیلومتر از اولین شهر نزدیک فاصله دارد. مار و عقرب در آن فراوان دیده میشود و بیمارستان در آن وجود ندارد، بخشی از جاده آن آسفالت شده است در حالی که بخشهایی از منطقه حتی جاده آسفالته هم ندارند. یک ایستگاه آتشنشانی کوچک در این منطقه وجود دارد و بیمارستانی در آن افتتاح نشده است، اگر قرار باشد آمبولانسی به منطقه برسد و حادثهدیدهای را جابهجا کند، این انتقال مجروح اقلا یک ساعت زمان میبرد. تا سال گذشته کارگران غیربومی که در این منطقه کار میکردند در کانکس زندگی میکردند. از سال گذشته یک سوله رفاهی در منطقه ساخته شده است که بخشی از کارگران را در آن اسکان دادهاند. غیر از آشپزخانه که غذای کارگران را تامین میکند و لباس و کفشی که توسط شرکتها تامین میشود، امکانات رفاهی دیگری در منطقه وجود ندارد. اینها را روزنامه اعتماد نوشته، البته که تصویری از یک کفش یکی از درگذشتگان حادثه طی ساعات اخیر بسیار وایرال شده، دلیل و نمادی از مظلومیت درگذشتگان.